chybiać

chybiać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, chybiaćam, chybiaća, chybiaćają, chybiaćany {{/stl_8}}– chybić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb, chybiaćbię, chybiaćbi, chybiaćbiony {{/stl_8}}{{stl_7}}'nie trafiać w cel; także: omijać cel (o wystrzeliwanych pociskach, rzucanych przedmiotach itp.) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Myśliwy szybko złożył się do strzału, lecz chybił. Ktoś jest słabym strzelcem; częściej chybia, niż trafia. Pocisk nieznacznie chybił. Ciosy przeciwnika chybiały.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}ani chybi; na chybił trafił {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • chybiać — 1. Ani chybi «na pewno, bez wątpienia»: Moment, nie odkładaj słuchawki, ktoś puka, ani chybi Marcin, spóźnia się już z godzinę. Roz tel 1998. 2. Na chybił trafił «na los szczęścia, na oślep, nie wybierając»: Proszę teraz wybrać sobie numer… …   Słownik frazeologiczny

  • chybiać — → chybić …   Słownik języka polskiego

  • cel — m I, D. u; lm M. e, D. ów 1. «to, do czego się dąży, co się chce osiągnąć; punkt, miejsce, do którego się zmierza» Bliski, daleki, nieosiągalny, zamierzony, wspólny, szczytny cel. Cel podróży. Cel marzeń, dążeń. Cel życia. Błąkać się bez celu.… …   Słownik języka polskiego

  • chybianie — n I rzecz. od chybiać …   Słownik języka polskiego

  • chybić — dk VIa, chybićbię, chybićbisz, chyb, chybićbił, chybićbiony chybiać ndk I, chybićam, chybićasz, chybićają, chybićaj, chybićał, chybićany «nie trafić do zamierzonego celu» Broń w jego ręku nigdy nie chybia. Strzelił do niego, ale chybił. Chybiony… …   Słownik języka polskiego

  • kiksować — ndk IV, kiksowaćsuję, kiksowaćsujesz, kiksowaćsuj, kiksowaćował, kiksowaćowany «popełniać kiksy; fałszować, mylić się, chybiać» …   Słownik języka polskiego

  • pudłować — ndk IV, pudłowaćłuję, pudłowaćłujesz, pudłowaćłuj, pudłowaćował «chybiać w strzelaniu» Pudłował raz po raz. ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • trafiać — ndk I, trafiaćam, trafiaćasz, trafiaćają, trafiaćaj, trafiaćał, trafiaćany trafić dk VIa, trafiaćfię, trafiaćfisz, traf, trafiaćfił, trafiaćfiony 1. «o strzelającym, rzucającym czymś; o pocisku: dosięgać celu; nie chybiać, nie pudłować» Trafiać… …   Słownik języka polskiego

  • pudłować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, pudłowaćany {{/stl 8}}– spudłować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} oddawać niecelne strzały; strzelając, chybiać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po co jeździsz na polowania, skoro zawsze pudłujesz? <niem.> …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trafiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, trafiaćam, trafiaća, trafiaćają, trafiaćany {{/stl 8}}– trafić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, trafiaćfię, trafiaćfi, trafiaćfiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} rzucając,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.